(دمی با خواجه ی شیراز)

غربت لحظه ها

baraneashk — Thu, 17 Apr 2008 19:05:18 GMT

لحظه ها بي تو غريبند ،خودت ميداني
قصه ي گندم و سيبند ،خودت ميداني
دل من اهل ريا نيست بيا باور كن
دوستان پاك و نجيبند ،خودت ميداني
روزگار غزل و عشق گذشت
عاشقان روي صليبند ،خودت ميداني
شب ، كمين كرده ميان دل شهر
كوچه ها فكر فريبند،خودت ميداني
مردماني كه به يك قافيه دل ميدادند
حرفهاشان چه عجيبند،خودت ميداني
من و يك دل كه نه صدها دل مست
همه محتاج طبيبند ،خودت ميداني
قصه ي بي سر و ساماني ما تنها نيست
لحظه ها بي تو غريبند، خودت ميداني

تبسم جوانه ها

baraneashk — Wed, 09 Jan 2008 16:35:18 GMT

غروب بود و عشق در حصار تازيانه ها

اسارت و غريبي و فراق جاودانه ها

غروب بود و باد هم براي دشت مي سرود

هزار بیت ماندني تر از همه ترانه ها

كسي نبود جز عطش كه تشنه بود و مي دويد

براي درك لحظه اي تبسم جوانه ها

"ميان خواب ما كسي طلسم را نمي شكست"*

و كوچه خسته از شب و تمامي بهانه ها

دلي در آنطرف تر از سكوت شهر مي شكست

براي بار چندم ا ز، دورويي زمانه ها

غروب بود و غنچه اي، در آرزوي گل شدن

زمين ، هنو ز تشنه ي عروج اين نشانه ها

شكست بغض من ولي در آسمان شهر دل

كسي هنوز مي سرود، از عشق و عاشقانه ها

*وامي از ميثم

baraneashk — Tue, 23 Jan 2007 11:16:28 GMT

عذرخواهی می کنم از تمام دوستانی که در این مدت سر زدند و مجال جبران نبود.انشاالله بزودی جبران خواهم کرد.

دل حال و هوای کربلا می خواهد

در دشت جنون کمی بلا می خواهد

اکسیر غم افتاده به جانم ای دوست

انگار فقط ، فقط طلا می خواهد

***

در شهر وفا نشانه اي از ياسي

در دشت بلا نمودي از احساسي

وقتي ز فرات تشنه بر مي گشتي

گفتم به خدا كه حضرت عباسي

ترانه ی نا تمام

baraneashk — Mon, 09 Oct 2006 09:46:47 GMT

مچاله می شود دلم میان دستهای دود

میان رنگهای سرد ،و هرچه تیره و کبود

مچاله می شود دلم ،دوباره با هجوم غم

دوباره قصه ی عدم ،دوباره جنگ تار و پود

دوباره روح خسته ای نشست روبروی شب

و بغض سالیانه را میان چشم او گشود

و باز پشت میله ها ،کسی به جرم عاشقی

اسیر آهن و قفس،اسیر غربتی کبود

هجوم وحشی هوس میان کوچه ها دوید

به هر بهانه عشق را از عاشقانه ها ربود

ترانه در گلوی من شکست و ناتمام ماند

به دیده اشک حسرت و به دل نشان یک سرود

(اسفند ۸۰)

رباعی

baraneashk — Fri, 15 Sep 2006 11:52:49 GMT

روزی که سخن ز روی لیلی گفتیم

از حسن و جمال دوست خیلی گفتیم

بیچاره به مجنون که چو اسمی بردیم

دنباله ی لیلی و طفیلی گفتیم

***

دل را به کمند زلف تو افکندم

هی می شکنی دوباره دل می بندم

آری وسط شکسته های دل خود

می مانم و بر دل خودم می خندم

سکوت

baraneashk — Wed, 23 Aug 2006 10:35:18 GMT

کوچه ها سرد و سیاهند، و مردم خاموش

آدم و داغ بهشت است، و گندم خاموش

قصه ی دیو و پری بود که بابا می گفت

دیو سرمست غرور است پری، گم ، خاموش

قلبها غرق صفا بود و محبت ، اما

شده احساس زمین گیر و ترحم ، خاموش

خنده از کنج لب رهگذران می جوشید

شوق لبخند گریزان و تبسم خاموش

قصه ی درد نه این یک دوسه بیت است رفیق

گوشها کر شده انگار ، تکلم خاموش

چشم لبریز صدا بود ولی از سر سوز

اشک فریاد سکوتم شد و مردم خاموش

گفتگو

baraneashk — Wed, 12 Jul 2006 11:23:18 GMT

دلم درچشمه ي چشمت وضوكرد

نشست و با نگاهت گفتگو كرد

نميدانم چه گفت او با دل من

كه لا مذهب دلم را زيرورو كرد

دل تنگی...

baraneashk — Sat, 08 Jul 2006 11:46:18 GMT

دلم براي نگاه تو تنگ مي شود هر شب

و پاي آمدنم تا تو لنگ مي شود هرشب

دل بهاريت از جنس آب و آيينه ست

به ما كه مي رسد انگار سنگ مي شود هر شب

براي درك نگاه هميشه پنهانت

میان ديده و دل جنگ مي شود هر شب

غزال خلوت ما ر ا رقيب رم داده ست

وكوچه كوچه به صيدش تفنگ مي شود هر شب

...و باز شعر و دوباره نگاه اشك آلود

ببين كه قافيه هم بي تو تنگ مي شود هر شب

" غروب بارانی در حافظیه "

baraneashk — Mon, 03 Jul 2006 14:50:18 GMT

می نشیند نم نمک، باران میان کوچه ها

بی تعارف می شود هم داستان کوچه ها

آنطرفتر، بوی نارنج و خزان رنگ رنگ

می نهد شوری خدایی در زبان کوچه ها

هر کجا در گوشه ای آشفته حالی بیقرار

می کند نجوا دو بیت از مهربان کوچه ها

کی شود آن "ترک شیرازی" به دست آرد دلم

تا به خالش من ببخشم آسمان کوچه ها

حسرت یک لحظه تنهایی نیرزد اینکه من

روزها ، اینجا بمانم میهمان کوچه ها

می روی و باز تنها می شوم با قاب عکس

باز غربت می کند آهنگ جان کوچه ها

بوی شبنم می دهد چشمت بیا ای آشنا

تا نشیند نم نمک باران میان کوچه ها

اشک

baraneashk — Mon, 03 Jul 2006 12:08:18 GMT

اشک

شکوه زیبایی و صفا،

تجسم پاکیها،

اشک

پرچمدار یکرنگی و صفا،

رازدار دلهای خون جگر ،

ساربان قافله ی سوز و سازها

و اشک

تنهاترین نقطه در اوج شادیها و غمها.